كنيسة مارجرجس قليوب البلد

كنيسة مارجرجس قليوب البلد


 
الرئيسيةاليوميةمكتبة الصورس .و .جبحـثالتسجيلدخول

شاطر | 
 

 اللعبة الجزء الثانى )

استعرض الموضوع السابق استعرض الموضوع التالي اذهب الى الأسفل 
كاتب الموضوعرسالة
dodo
عضوفضى
عضوفضى


عدد الرسائل : 99
العمر : 34
تاريخ التسجيل : 16/02/2008

مُساهمةموضوع: اللعبة الجزء الثانى )   الأربعاء 26 مارس 2008, 5:29 pm

الأم : جوزيف جوزيف .. قوم يا جوزيف كفاية نوم .. جوزيف رد عليا .. رد عليا يا جوزيف .. جوزيف مات جوزيف مات .. رد عليا يا ابنى ( يدخل جوزيف )
جوزيف : ماما .. ماما .. انا هوه انا مامتش يا ماما ... ماما ردي عليا ( يدخل رفيق وهو يتحدث في الموبايل )
رفيق : ايوه .. يا فندم لا ... انا هناك بنفسى .. ايوه الميت واقف قدامى اهه .. زي العادة يا فندم واقف مش فاهم حاجة .. لا دي امه بتبكي عليه .. هخلص وهسلملك ورقه .. تحت امر سعاتك .. مع السلامة يا فندم .
جوزيف : يا استاذ .. حضرتك دخلت هنا ازاي
رفيق : ( ينظر في الموبايل ) حبيبى انت مت وامك بتصوت عليك .. ومتندهش عليها مش هتسمعك ( يتحدث فى الموبايل ) ايوه يا انتقال انا مش هقدر اجى على الغدا انهاردة .. عندى شغل .. هيكون ايه واحد مات .. الواد موتا عامل ايه .. علي فكرة انا قدمت له ورقه فى مدرسة الجنازات اللي فى شارع الكفن اللي ورانا .. ان شاء الله لما اتنقل وامسك اموات مصر الجديدة عيشتنا هتبقى فل .. طيب مش عايزة حاجة .. مع السلامة
جوزيف : هو فى ايه ؟
رفيق : كل خير ان شاء الله عايز تعرف ايه يا استاذ جوزيف ؟
جوزيف : انا عايز اعرف ايه اللي بيحصل ؟
رفيق : سعاتك مت من شوية يا استاذ جوزيف
جوزيف : مت ازاى انا كنت نايم كويس ومفيش اى حاجة
رفيق : مش شرط يا حبيبى .. الموت يبجى فى اي وقت
جوزيف : معقولة فجاءة كده
رفيق : كل اللي ماتوا بنسمع منهم نفس الكلمة .. فجاءة كده .. مع ان الموت هو الحاجة الوحيدة اللي مؤكدة فى حياتكم
جوزيف : طيب وحضرتك مين ؟
رفيق : انا اسمى رفيق .. ومهمتى اسلمك يا هنا يا هنا .. بس على الله تطلع هنا لحسن سكان هنا كتير اليومين دول
جوزيف : انا مش قادر اصدق
رفيق : لا صدق .. عموما سعادتك من حقك تشوف جنازتك .. وبعدها . باى
جوزيف : واضح ان وشك وش خير لازم تشاور هنا مش يمكن يكون هنا
رفيق : لا يعرف الانسان الا روح الانسان
جوزيف : عموما كويس انى كنت مرتب كل حاجة .. زي ما يكون قلبى كان حاسس
رفيق : مرتب ايه بقى انشاء الله
جوزيف : اختى وهياخدها ابن عمى .. وامى عمى هيديها نصيبها في الارض وتعيش منه .. كارن كنت مرتب لها مع هانى .. لكن الموت كان اسرع
رفيق : مسكين .. وانت كده ظبط كل حاجة .. على فكرة مفيش حاجة من اللي سعادتك قولت عليها هتمشى زي مانت عايز
جوزيف : ازاى مش ممكن
رفيق : شوف يا استاذ جوزيف المفروض انى اسلمك بعد الجنازة .. لكن انا هخليك تستنى شوية علشان تشوف بنفسك اللى هيحصل .. علشان تعرف ان الاتكال على ربنا هو الضمان الوحيد. ملعون من يتكل على ذراع بشر
جوزيف : اتفضل يا وش الخير
4
( يدخل صديق ومعه عطية )
رفيق : اسمع الحوار ده
صديق : خير يا استاذ عطية ؟ قالولي انك بعت لي
عطية : شوف يا مقدس انا قدرت اوصل لحل للقضية اللى بينك وبين ولاد سالم
صديق : يا استاذ عطية انا عارف انك المحامى بتاعهم .. انا عايزك تطمنهم .. اللي هتحكم بيه المحكمة انا راضى بيه
عطية : يا مقدس صديق المحاكم حبالها طويلة .. ومدام فى ادينا حل يبقى ليه المحاكم
صديق : قول الحل اللي عندك
عطية : مساحة الارض 60 فدان .. ولو قولنا انك كسبت القضية .. نصيبك هيكون 10 فدادين والباقى على اخواتك الخمسة واولادهم .. مظبوط
صديق : مظبوط ..
عطية : لكن ايه رايك لما يكون نصيبك 20 فدان
صديق : ازاي؟
عطية : لما القاضى يسالك عن عقد الملكية اللي معاك تقوله ضاع .. وبكده مش هيكون فيه غير عقد ملكية اولاد سالم .. ولاد سالم ياخدوا 40 فدان وانت 20 .. قولت ايه؟
صديق : انت اتجننت .. انا ابيع اخواتى والولادهم علشان 20 فدان
جوزيف : ياسلام يا عمي عمرك ماخيبت ظنى فيك ..
صديق : خليهم يبحبحوها شوية
جوزيف : يبحبحوا ايه .
عطية : طيب ايه رايك نخليهم 22 فدان
صديق : 25 فدان وقولهم مبروك
عطية : الله يبارك فيك ..
جوزيف : روح يا شيخ الله يخرب بيتك
رفيق : وادى الفلوس طارت
جوزيف : معقول عمى يعمل كده
رفيق : طب شوف ابن عمك هيعمل ايه؟
جوزيف : رامى .. ( يدخل رامى ويوستينا )
يوستينا : انت مش ملاحظ انك اتغير معايا ..
رامى : ولا متغير ولا حاجة انا بس مشغول شوية
يوستينا : لا انت متغير .. مبقيتش رامى اللي انا عرفاه
رامى : يوهه انت عايزة تتخانقى وخلاص
يوستينا : انا مش بتخانق انا عايز اعرف في ايه ؟
رامى : قولت لك انى مشغول
يوستينا : لا انت في حاجة مخبيها عنى
رامى : انا بصراحة ..لاقيت اننا ما ننفعش لبعض .. طباعنا مختلفة .. ميولنا مختلفة .. مفيش اتفاق بينا ابدا
يوستينا : من امتى الكلام ده ؟
رامى : من فترة بس مكنتش عايز اضايقك .. يوستينا انا اسف
يوستينا : لا ابدا .. انا اللي اسف
رامى : انت طبعا فاهمة كلامى
يوستينا : اكيد طبعا .. بعد اذنك
رامى : يا ساتر هم وانزاح .. كويس ان الارض طارت قبل الجواز والا كنت هاخد اكبر مقلب في حياتى .. كانت فكرانى دايب فيها .. بلا نيلة
جوزيف : يا انهار اسود ايه اللي بيحصل ده معقول
رفيق : ومش معقول ليه .. كل شئ جايز .. مش انت برضه كنت مرتب كل حاجة .. تعال نشوف هانى
جوزيف : لا كفاية كدة الله يخليك
رفيق : تعال بس .. هو لسه لحد دلوقت ميعرفش انك مت .. تعال نشوف هيقنع كارن بيك ازاى
جوزيف : انا من ساعة ما شوفتك وجالي الخير كله
رفيق : انا مالى انا بوريك وبس
5
هانى : مساء الخير يا انسة كارن
كارن : مساء النور .. انا اسفة انا معرفش حضرتك
هانى : انا هانى ابن الاشتاذ كرم .. ابن عم باباكى
كارن : اهلا وسهلا ..
هانى : فى الحقيقة انا كنت جاى علشان اكلم معاكى فى موضوع .. بخصوص واحد اسمه جوزيف .
كارن : جوزيف اخو يوستينا .. انت تعرفه
هانى : اعرفه دا صاحبى دا تؤام روحي .. دا حبيبى وانا عارفه
جوزيف : اخيرا الواحد سمع حاجة كويسة
كارن : معقول صاحبك
هانى : دا اكتر من اخويا .. وهو بصراحة كلمنى عنك كتير .. ملوش سيرة غيرك
جوزيف : اصيل يا هانى
كارن : استاذ هانى .. جوزيف مش اكتر من انه اخو واحدة زميلتى في الخدمة
هانى : بس بصراحة هو الموضوع بالنسبة له اكتر من كده .. اكيد اخته اتكلمت معاكى
كارن : هى فعلا اتكلمت معايا بس انا لسه بفكر
هانى : الموضوع مش محتاج تفكير. اسمحى لي اتكلم بصراحة معاكى واعرفك مين هو جوزيف .. دا حبيبى وانا عارفه
جوزيف : ايوه يا هانى قولها بقى .انى من ساعة مشفتها صورتها مابتفارقش خيالى .. صوتها لسه فى ودانى .. عنيها . سحرهم طير عقلي
هانى : انا جاى انهاردة علشان احذرك منه
جوزيف : ايه انت بتقول ايه الله يخرب بيتك
هانى : جوزيف ده كل يوم مع واحدة شكل .. دا حبيبى وانا عارفه
كارن : معقول .. بس دا مش باين عليه
هانى : وهو لو بان عليه كان هيقدر يضحك علي كل اللي ضحك عليهم دا تعلب ... دا حبيبى وانا عارفه
كارن : استاذ هانى انت متاكد من الكلام اللي بتقوله ؟
هانى : انسة كارن انا لما عرفت انك بنت عم صلاح .. قولت لازم اجى واحذرك .. دا حبيبى وانا عارفه
كارن : انا متشكرة جدا يا استاذ هانى
هانى : ما بلاش استاذ دى وخليها هانى .. دا احنا قرايب حتى .. انا بصراحة من ساعة ماشوفتك صورتى ما بتفارقش خيالى .. صوتك لسه بيرن في ودنى .. عنيكى سحرهم طير عقلى
رفيق : ايه رايك بقى فى صاحبك
جوزيف : دا حبيبى وانا عارفه
رفيق : عرفت بقى ان ربنا هو الضمان الوحيد .. اديك رتبت كل حاجة وفى النهاية كل حاجة باظت
جوزيف : ايوه عرفت بس للاسف عرفت متاخر
رفيق : يالله بقى يا حبيبى علشان اسلمك .. التقرير بتاعك جه .. مش قولت لك هنا
جوزيف : ايه ده هو انا هروح هنا
رفيق : اكيد ( ينده اثنين يجرونه وهو يصرخ )
جوزيف : لا سبونى لا سبونى ( إظلام ثم تدخل الام وجوزيف ما زال يصرخ ) لا سبونى لا سبونى
الأم : جوزيف .. جوزيف ..مالك يا ابنى في ايه ؟
جوزيف : هياخدونى علي جهنم
الأم : هما مين دول .. فوق فوق
جوزيف : ايه ده ماما مسكينة مش هتسمعينى
الأم : مش هسمعك ليه يا ابنى بسم الصليب عليك .
جوزيف : ايه ده انت سمعانى
الأم : ايوه يا ابنى سمعاك .. انت كنت بتحلم ولا ايه
جوزيف : بحلم .. ايه ده انا فى البيت
الأم : ايوه في البيت وعمك اتصل بيك علشان تروح معاه تستلم ميراث ابوك في ارض البلد
جوزيف : استلم ميراث ابويا .. امى انا كنت بحلم .. انا كنت بحلم .. اشكرك يارب .. اشكرك يا رب .. خلاص يا ماما من انهاردة هسلم حياتى بالكامل لربنا وهو اللي يدبر كل شئ خلاص ..انا فهمت الرسالة
الأم : لا دانت لازم تحكي لي ايه اللي حصل ( إظــــــــــــــــلام )
6
( يطرق الباب تفتح كارن وتدخل يوستينا )
كارن : يوستينا ..اتفضلى تعالى
يوستينا : ازيك يا كارن ؟
كارن : الحمد لله .. ايه يا بنتى متساليش كده؟
يوستينا : يعنى هو انت ولا جوزك بتسالوا فى حد .. دانا حتى اخته الوحيدة
كارن : انت بقالك اسبوعين مجتيش هنا
يوستينا : مع انى كل ما باجى البيت ده بفتكر احلى ايام عمرى .. دي كانت اوضتى .. وجوه كانت اوضة جوزيف .. وجنبها كانت اوضة ماما الله يرحمها
كارن : تصدقى لو قولت لك ان البيت فضى على من ساعة ما طنط ماتت
يوستينا : عزايا انها فى السما .. امال جوزيف فين ؟
جوزيف : كارن كارن
كارن : اهوه جوزيف جه
جوزيف : اهلا يوستينا ..ازيك
يوستينا : الحمد لله .. انت عامل ايه ؟
جوزيف : نشكر ربنا ... الله امال فين رامى ؟
يوستينا : رامى راح مشوار وقالى اسبقينى على هنا وانا جاى وراكى
جوزيف : عندى خبر بمليون دولار
كارن : خير في ايه ؟
جوزيف : فريد بيه صاحب المؤسسة جاى عندى في البيت هنا
كارن : انت بتتكلم بجد
جوزيف : جد الجد طبعا .. الراجل مبسوط جدا منى وعزم نفسه على العشا عندى
يوستينا : صاحب المؤسسة بنفسه
جوزيف : تخيلي يا يوستينا .. فريد بيه صاحب اكبر مؤسسة تجارية فى الشرق الاوسط هيجى عندى
كارن : انا مش مصدقة .. اكيد فيها منصب اعلى ليك طبعا
جوزيف : كارن انا لما اخد منصب اعلى يبقى بكفائتى مش بعزومة
كارن : انا مقصدش .. بس كون ان فريد بيه بيقرب منك كده يبقى اكيد عايز يعتمد عليك اكتر
جوزيف : المهم يوستينا ..لازم تكونى موجودة انت رامى يوم الحد الجاى
يوستينا : ان شاء الله ( يرن موبايل يوستينا ) الو ايوه يا رامى .. انت فين طيب تعال اطلع .. طيب خلاص
جوزيف : ايه هو فين؟
يوستينا : انا هنزل اصله واقف تحت مستنى هنبقى نعدي عليكم
كارن : يا بنتى خليكى انت ملحقتيش تقعدى
يوستينا : لا معلش .. انا هجيلك يوم الحد بدري علشان اساعدك
جوزيف : انا مش مصدق نفسي .. انا لما الراجل كلمنى افتكرته بيهزر
كارن : هو اللي زى ده يعرف يهزر
جوزيف : المهم عايزك بقي تعمليلنا حاجة تشرفنا
كارن : انا طول عمرى اكلى يشرف
جوزيف : بامارة المحشى اللي اتحرق اول امبارح
كارن : دا انا نسيت احط له ميه
جوزيف : والبسبوسة بتاعة عيد ميلاد مارينا .. كانت اول مرة اشوف بسبوسة اكسرها سيف يد
كارن : دا الدقيق زاد منى شوية
جوزيف : طب و
كارن : ايه الناس قاعدة بلاش فضايح
جوزيف : مش انت اللي بتقولى انا اكلى طول عمره يشرف
كارن : طب افتكر الكويس
جوزيف : عندك حق انا كنت بهزر معاكى ... امال مارينا فين ؟
كارن : مارينا جوه بتذاكر
جوزيف : تعالى نشوفها لحسن وحشتنى قوى
7
فريد : شكرا يا جوزيف علي العزومة الحلوة دى
جوزيف : يا فريد بيه انا مش قادر اوصفلك سعادتى بزيارة حضرتك لينا
فريد : انا ليا نظرة فى الشخص اللى قدامى.. وانت معدنك اصيل ونضيف وشخص امين .. علشان كده انا هعتمد عليك الايام اللي جاية
جوزيف : يا فندم دى ثقة كبيرة .. اتمنى انى اكون عند حسن ظن سعادتك
فريد : ويا تري الاستاذ رامى شغال فى ايه ؟
رامى : انا بشتغل فى شركة برمجيات
فريد : الكمبيوتر .. ملك العصر .
رامى : اكيد .. مفيش حاجة دلوقتى الا ودخل فيها
فريد : والاستاذ هانى
هانى : انا شغال فى محل ملابس فى الوكالة
فريد : الوكالة .. فكرتنى بايام جميلة
هانى : هو حضرتك تعرف الوكالة ؟
فريد : طبعا اول مكان اشتغلت فيه لما جيت من البلد .. ساعتها كنت مستلف فلوس التذكرة علشان اجى مصر اشتغل
هانى : هو حضرتك منين ؟
فريد : انا من المنيا من بنى مزار .. ( ينظر فى ساعته ) ياه الكلام خدنا ( يخرج ظرف من جيبه ) انا كنت عايز اجيب حاجة معايا لكن لما احترت .. قولت اسيبكم انتوا تجيبوا بنفسكم
جوزيف : يا فندم مفيش داعى دا كفاية تشريفك لينا
فريد : لا انا صعيدى وافهم فى الاصول .. استاذن انا
جوزيف : ما لسه بدرى يا فندم
فريد : معلش اصلى مرتبط بميعاد مهم .. فرصة سعيدة يا جماعة
هانى : احنا اسعد يا فندم
جوزيف : نتمنى نقابل سعادتك تانى
فريد : ان شاء الله مع السلامة
جوزيف : الف سلامة يا فندم شرفتنا مع السلامة ( يخرج ثم تدخل كارن ويوستينا )
كارن : ايه مشى .؟
جوزيف : ايوه وكان مبسوط جدا
يوستينا : دا طلع من العصاميين اللي بنوا نفسهم بنفسهم .. وصعيدى كمان
رامى : هو اللي فيه داء ميبطلوش
يوستينا : دانا سمعته وانا بجيب الكاسات من النيش
رامى : يا سلام كل ده عرفتيه وانت بتجيبى اللي الكاسات
هانى : عديها يا عم .. انا بقى عايز اقول حاجة ( يقطع النور ) ها ايه رايكم فى الكلام ده
كارن : احلى كلام بصراحة يعنى .. عموما النور مش هيتاخر ثوانى وهيجى
رامى : يوستينا يالا بينا احنا .. اه
يوستينا : ايه فى ايه ؟
رامى : اظاهر انى اتخبط فى الترابيزا ..
جوزيف : اتعورت ولا حاجة ؟
رامى : لا ابدا دى خبطة خفيفة .. يالا يا يوستينا
يوستينا : سلام يا جماعة .. تصبحوا علي خير
هانى : خدونى معاكم .. اشوفك بكرة يا جو
جوزيف : انشاء الله .. مع السلامة يا جماعة
كارن : جوزيف
جوزيف : ايوه يا كارن
كارن : تعال معايا نبص علي مارينا لحسن لو صحيت ممكن تتخض
جوزيف : يالا انا تعبت قوى وعايز انام ..
كارن : قبل ما تنام عايزاك تحكيلى كل كلمة اتقالت
جوزيف : طيب تعالى
الرجوع الى أعلى الصفحة اذهب الى الأسفل
معاينة صفحة البيانات الشخصي للعضو
 
اللعبة الجزء الثانى )
استعرض الموضوع السابق استعرض الموضوع التالي الرجوع الى أعلى الصفحة 
صفحة 1 من اصل 1

صلاحيات هذا المنتدى:لاتستطيع الرد على المواضيع في هذا المنتدى
كنيسة مارجرجس قليوب البلد :: منتدى الفن والأبداع :: المسرح-
انتقل الى: